Jeszcze kilkanaście lat temu rury preizolowane stosowane były jedynie przez sieci cieplne. Dzięki swym właściwościom zapewniały sprawny i co ważniejsze bezpieczny przesył gorącego powietrza. Zastosowanie tego typu instalacji znacząco obniżyło straty ciepła i podniosło wydajność instalacji grzewczych. Ponadto rury preizolowane zminimalizowały negatywne skutki wynikające z błędów i niedopatrzeń związanych z niewłaściwym układaniem i mocowaniem tradycyjnych systemów przesyłowych.

Z czasem zastosowanie rur rozszerzyło się o naziemne sieci przesyłowe, systemy ciepłej wody użytkowej i instalacje grzewcze, w tym ogrzewanie podłogowe.

Typowa rura preizolowana składa się z części przesyłowej (inna nazwa: przewodowa, medialna), warstwy izolacyjnej o właściwościach dźwięko- i paroszczelnych oraz rury płaszczowej zwanej osłonową.

Rura przesyłowa wytwarzana jest z kilku tworzyw: stali (jako rury ciągnione), miedzi (w stanie miękkim, półtwardym i twardym) oraz tworzywa sztucznego (np. polibutylenu lub polietylenu).

Warstwa izolacyjna przybiera postać piankowej otuliny. Jej grubość zależy od rodzaju cieczy płynącej w jej wnętrzu oraz od średnicy rury przesyłowej. Izolatorem może być pianka polietylenowa albo pianka poliuretanowa.

Rura osłonowa (płaszczowa) oddziela rurę przesyłową od warstwy izolacyjnej. Dzięki temu cała instalacja może działać. Poza tym ta część chroni rurę przesyłową przed szkodami wynikającymi z uszkodzenia izolatora.